close

  • Polsce – służyć, Europę – tworzyć, Świat – rozumieć

     

  • DOSTĘP DO RYNKU

  •  

     

    Na tle państw azjatyckich Singapur wyróżnia się sprzyjającymi warunkami do prowadzenia działalności gospodarczej przez podmioty zagraniczne. Polityka singapurskiego rządu skoncentrowana jest na tworzeniu dogodnych warunków do prowadzenia handlu zagranicznego i przyciągania inwestycji. Pod względem relacji BIZ do wielkości PKB danego państwa, Singapur plasuje się na czołowym miejscu wśród państw Azji.

     

    System prawny zapewnia wysoki stopień ochrony własności prywatnej i intelektualnej. Korupcja praktycznie nie występuje. Większość działań administracji wobec biznesu odbywa się w sposób szybki i przejrzysty. Doskonale rozwinięta jest również infrastruktura (porty lotnicze i morskie, sieci telekomunikacyjne). Innymi istotnymi elementami ułatwiającymi współpracę gospodarczą z tym krajem jest powszechna znajomość języka angielskiego, łatwość i szybkość rejestracji firm, preferencje konsumentów – ceniących produkty europejskie.

     

    Kluczową rolę, szczególnie w zakresie działalności handlowej, odgrywa wysoki poziom otwartości singapurskiego rynku. Według rankingu 2017 Index of Economic Freedom, pod względem otwartości go­spodarki Singapur zajmuje drugie miejsce za Hongkongiem. Natomiast w rankingu łatwości prowadzenia działalności gospodarczej „Doing Business 2018” Singapur plasuje się na drugim miejscu tuż po Nowej Zelandii.

     

    Ponad 99% wszystkich produktów importowanych do Singapuru jest wolnych od opłat celnych. Z przyczyn społeczno-środowiskowych Singapur wprowadził cła jedynie na produkty alkoholowe, wyroby tytoniowe, produkty paliwowe oraz pojazdy silnikowe. Niskim barierom taryfowym towarzyszą jednak bariery pozataryfowe na wybrane (nieliczne) produkty: restrykcje importowe, opłaty importowe, licencje, ograniczenia na rynku usług, regulacje sanitarne i fitosanitarne. 

     

    Całkowitym zakazem wwozu do Singapuru objęte są: (1) guma do żucia, (2) zapalniczki w kształcie pistoletu/rewolweru, (3) róg nosorożca i produkty pochodne przetworzone, nieprzetworzone oraz sproszkowane, (4) zakazane urządzenia telekomunikacyjne – odbiorniki skanujące, aparatura wojskowa, urządzenia do zmiany głosu, urządzenia do zakłócania komunikacji radiowej oraz (5) sztuczne ognie.

     

    Niektóre produkty przed eksportem do Singapuru wymagają specjalnych zezwoleń, licencji, bądź wcześniejszego powiadomienia strony singapurskiej.

     

    W Singapurze kontrolowany import obejmuje m.in. następujące grupy produktów rolno-spożywczych: (1) żywe zwierzęta, ptaki, (2) mięso i produkty mięsne, (3) warzywa i owoce. Pełna lista tych produktów, których import podlega kontroli znajduje się na stronie internetowej:

     

    http://www.customs.gov.sg/businesses/importing-goods/controlled-and-prohibited-goods-for-import

     

    Import kontrolowany dotyczy również następujących grup produktów przemysłowych: (1) broń, (2) produkty zawierające azbest, (3) chemikalia, (4) diamenty, (5) paliwa i produkty ropopochodne, (6) lekarstwa. Pełna lista tych produktów znajduje się na stronie internetowej:

     

    http://www.customs.gov.sg/businesses/importing-goods/controlled-and-prohibited-goods-for-import

     

    Produkty weterynaryjne

     

    Eksport produktów weterynaryjnych na rynek singapurski wymaga specjalnych zezwoleń zarówno dla kraju eksportera, jak i  dla indywidualnych zakładów zainteresowanych eksportem. Aplikacje o zezwolenie na eksport mięsa do Singapuru składane są przez/za pośrednictwem krajowych władz weterynaryjnych (w Polsce Główny Inspektor Weterynarii).

     

    Z drugiej strony, do importu mięsa na rynek singapurski uprawnione są tylko podmioty posiadające licencję importową wydaną przez  lokalne władze weterynaryjne (Agri-Food&Veterinary Authority of Singapore - AVA). Transportowi mięsa musi także towarzyszyć certyfikat weterynaryjny wydany przez odpowiedni urząd eksportującego kraju zaświadczający, że przeprowadzono inspekcję zgodną z przepisami singapurskimi.

     

    Singapur stosuje własne zasady dotyczące regionalizacji, nie uznając bezpośrednio środków stosowanych w UE w przypadkach wystąpienia chorób zwierząt. Skutkuje to koniecznością negocjacji z AVA bilateralnych zasad regionalizacji i warunków eksportu w przypadkach wystąpienia jednostek chorobowych na terytorium danego państwa członkowskiego UE.

     

    W maju 2015 r. Singapurska Rządowa Agencja Weterynarii (Agri-Food & Veterinary Authority of Singapore - AVA) poinformowała Głównego Lekarza Weterynarii o zniesieniu zakazu importu polskiej wieprzowiny do Singapuru, który został wprowadzony 22 lutego 2014 r. w związku z wykryciem przypadków afrykańskiego pomoru świń (African swine fever – ASF). Polskie przedsiębiorstwa, które znajdują się na liście podmiotów uprawnionych do eksportu wieprzowiny na rynek singapurski, mogą prowadzić eksport po spełnieniu nowych wymagań. Wymagania te określone są w zmienionym świadectwie zdrowia dla mięsa wieprzowego oraz w uzgodnionych warunkach importu wieprzowiny z Polski do Singapuru.

     

    W kwietniu 2018 r. Polska uzyskała zezwolenie na eksport  drobiu do Singapuru. Trwają procedury aplikacyjne o uzyskanie dostępu do rynku dla polskiej wołowiny.

     

    Owoce i warzywa

     

    W odniesieniu do importu towarów pochodzenia roślinnego obowiązuje system zezwoleń importowych.

     

    Rynek usług

     

    Ograniczenia w dostępie do rynku usług dla krajów Unii Europejskiej, w tym Polski, dotyczą przede wszystkim sektora bankowego, ubezpieczeniowego, transportowego oraz działalności z zakresu doradztwa prawnego. Istnieje perspektywa poprawy w tym zakresie po wejściu w życie umowy FTA UE- Singapur. Przeszkodą w działalności obywateli polskich na lokalnym rynku usług może być również brak dwustronnej umowy o uznawalności dyplomów. Znaczący partnerzy gospodarczy Singapuru spoza UE (m.in. Stany Zjednoczone, Japonia czy Australia) zdołali w tym zakresie zapewnić sobie lepszy dostęp do lokalnego rynku dzięki podpisaniu dwustronnych umów o wolnym handlu.

     

    DOSTĘP DO RYNKU PRACY. ŚWIADCZENIE USŁUG I ZATRUDNIANIE OBYWATELI RP

     

    Bariery dostępu do rynku pracy są stosunkowo niewysokie, szczególnie dla osób legitymujących się dobrym wykształceniem lub/i bogatym dorobkiem zawodowym. Osoby pragnące podjąć pracę w Singapurze muszą wystąpić o jeden z czterech głównych typów pozwolenia na pracę:

     

    Þ    Employment Pass

    Þ    Personalised Employment Pass

    Þ    S Pass

    Þ    Work Permit

     

    Pierwszy typ pozwolenia na pracę (Employment Pass) wydawany jest wysoko wykwalifikowanym pracownikom. O ten typ pozwolenia mogą się również ubiegać zagraniczni przedsiębiorcy i inwestorzy. „Employment pass” jest ściśle związany z konkretnym pracodawcą, toteż każda zmiana miejsca pracy powoduje konieczność ubiegania się o nowe pozwolenie.

     

    Personalised Employment Pass” jest rozwiązaniem, adresowanym do osób szczególnie poszukiwanych na singapurskim rynku pracy – „zagranicznych talentów”. Ten typ pozwolenia na pracę nie jest powiązany z pracodawcą, a jego posiadacz może przebywać w Singapurze do 6 miesięcy podczas procedury zmiany pracy.

     

    Pozwolenie „S Pass” udzielane jest osobom o niższych kwalifikacjach. Istnieją jednak ograniczenia liczby pozwoleń tego typu, które mogą być wydane jednemu pracodawcy. Generalnie osoby zatrudnione na podstawie S pass nie mogą stanowić więcej niż 20% załogi danego zakładu.

     

    Work permit” przeznaczony jest dla najsłabiej wykształconych i opłacanych pracowników, szczególnie pracowników fizycznych z krajów Azji.

     

    ZAKUP I WYNAJEM NIERUCHOMŚCI

     

    Cudzoziemcy mogą bez ograniczeń nabywać mieszkania w budynkach wielorodzinnych, zarówno w celu osobistego zamieszkiwania, jak i wynajmu. Restrykcjom podlega natomiast nabywanie domów wolnostojących przez obcokrajowców. Zgodnie z ustawą regulującą prawo własności z 1973 r. obcokrajowcy z prawem stałego pobytu mogą nabywać wolnostojące domy/wille na terenie głównej wyspy, natomiast cudzoziemcy bez tego prawa – po wcześniej uzyskanej zgodzie – mogą dokonać zakupu nieruchomości tego typu jedynie na wydzielonej części wyspy Sentosa, należącej do Singapuru.

     

    W obu przypadkach cudzoziemcy mogą nabyć tylko jeden dom i wyłącznie pod warunkiem jego osobistego zamieszkiwania. Wynajem jest w tym przypadku niedozwolony. Kryteriami, jakimi kierują się władze przy wydawaniu zgody na zakup nieruchomości tego typu, są m.in. kwalifikacje zawodowe potencjalnego kupca oraz przyszły przewidywany wkład tej osoby w rozwój gospodarczy Singapuru. Podanie rozpatrywane jest w przeciągu czterech tygodni, natomiast na wyspie Sentosa czas oczekiwania jest skrócony do 48 godzin. Powierzchnia posiadłości, która może być sprzedana cudzoziemcom, nie powinna przekraczać 1400 metrów kwadratowych.

     

    Dodatkowe informacje dla osób pragnących dokonać zakupu nieruchomości w Singapurze, w tym złożyć podanie o zakup nieruchomości objętej restrykcjami zakupu, znajdują się na stronie rządowej agencji SLA: http://www.sla.gov.sg/htm/ser/ser0306.htm

     

    W Singapurze nie ma ograniczeń dot. najmu nieruchomości przez cudzoziemców.

     

    SYSTEM ZAMÓWIEŃ PUBLICZNYCH

     

    Przejrzysty system zamówień publicznych postrzegany jest przez singapurskie władze jako podstawowy element walki z korupcją przy zamówieniach rządowych. Zamówienia publiczne, których roczna wartość wynosi w Singapurze ok 5 mld USD, regulowane są przez Ustawę o zamówieniach rządowych (the Government Procurement Act) oraz trzy rozporządzenia: the Government Procurement Regulations, the Government Procurement (Challenge Proceedings) Regulations oraz the Government Procurement (Application) Order. Ponadto Ministerstwo Finansów wydaje regulacje w kwestiach szczegółowych dot. procedury przetargowej – m.in. wstępnego wyboru ofert, czy technicznych specyfikacji przedmiotu przetargu. Ministerstwo publikuje również instrukcje dla podmiotów ogłaszających przetarg oraz potencjalnych uczestników przetargu. Zasady przetargu publicznego mają również zastosowanie do przedsiębiorstw państwowych, które stanowią znaczną grupę podmiotów gospodarczych działających na singapurskim rynku. Procedury te nie obowiązują jedynie w przypadku nabywania dóbr o szczególnym znaczeniu dla bezpieczeństwa. Generalnie dokonywanie zakupów na potrzeby administracji jest zdecentralizowane i leży w gestii zainteresowanych instytucji. Istnieje jednak również scentralizowany system zakupów, obejmujący przedmioty wykorzystywane w całej administracji publicznej.

     

    Singapurskie prawodawstwo przewiduje kilka trybów udzielania zamówienia: przetarg nieograniczony, przetarg ograniczony (w którym tylko wybrani wykonawcy, dający rękojmię należytego wykonania kontraktu, zostaną dopuszczeni do składania ofert) oraz negocjacje bez ogłoszenia (oferta skierowana zostaje do jednej lub kilku wybranych firm). Ostatni wymieniony tryb, jako niezgodny z zasadami konkurencji, może być wykorzystywany jedynie w wyjątkowych przypadkach, a do jego zastosowania wymagana jest zgoda dyrektora generalnego (w przypadku ministerstw) lub prezesa ( w przypadku agencji rządowych).

     

    Wszystkie operacje związane z udzieleniem zamówienia, od ogłoszenia przetargu do informacji o wyborze oferty, dokonywane są za pośrednictwem rządowej platformy internetowej GeBIZ (http://www.gebiz.gov.sg/). Publikowane są na niej również informacje o zamawiającym, opis produktu będącego przedmiotem zamówienia, daty rozpoczęcia i zakończenia przetargu oraz miejsce odbioru dokumentacji przetargowej.

     

    Na żądanie oferenta instytucja zamawiająca zobowiązana jest przekazać wyczerpujące uzasadnienie dot. dokonanego wyboru.

     

    OCHRONA WŁASNOŚCI PRZEMYSŁOWEJ I INTELEKTUALNEJ

     

    Singapur charakteryzuje się wysokim poziomem ochrony własności przemysłowej i intelektualnej, traktując działania w tym zakresie jako warunek sine qua non efektywności rządowych starań o inwestycje firm zagranicznych w Singapurze. Singapurskie prawo zgodne jest z wymogami Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej TRIPS (WTO). Singapur jest stroną Konwencji paryskiej o ochronie własności przemysłowej, Konwencji berneńskiej o ochronie dzieł literackich i artystycznych, Porozumienia madryckiego o międzynarodowej rejestracji znaków, Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków, Układu  o Współpracy Patentowej (PCT), Traktatu budapeszteńskiego o międzynarodowym uznawaniu depozytu drobnoustrojów dla celów postępowania patentowego, Traktatu WIPO o artystycznych wykonaniach i fonogramach (WPPT), Traktatu WIPO o prawie autorskim (WCT), Traktatu singapurskiego o prawie znaków towarowych, Aktu genewskiego Porozumienia haskiego w sprawie międzynarodowej rejestracji wzorów przemysłowych oraz Konwencji UPOV.

     

    Organem odpowiedzialnym za ochronę praw własności intelektualnej w Singapurze, prowadzenie wszelkich spraw związanych z ochroną tej własności, gromadzeniem i przechowywaniem dokumentacji oraz współpracą międzynarodową w tym zakresie jest Biuro Własności Intelektualnej (IPOS), agencja rządowa podległa singapurskiemu Ministerstwu Sprawiedliwości. Jako promotor ochrony własności intelektualnej Agencja przygotowuje również programy podnoszące znajomość przepisów z tego zakresu wśród opinii publicznej, w szkołach oraz w sektorze biznesu.

     

    Szczegółowe informacje dostępne są na stronie internetowej agencji IPOS: http://www.ipos.gov.sg/

     

    INFORMACJA O AKTACH PRAWNYCH

     

    Regulacje prawne w Singapurze generalnie sprzyjają inwestorom zagranicznym w prowadzeniu działalności w tym kraju. Kontrola inwestycji przez państwo ogranicza się jedynie do oceny, czy dana inwestycja spełnia warunki wspierania w ramach licznych rządowych programów (najważniejsze wymienione są poniżej). Singapur nie nakłada obostrzeń na reinwestycje czy transfer zysków z inwestycji. System prawny gwarantuje nienaruszalność umów a decyzje administracyjne są skutecznie egzekwowane.

     

    Wszystkie akty prawa singapurskiego dostępne są na stronie internetowej Izby Prokuratora Generalnego: http://statutes.agc.gov.sg/ Do najważniejszych, regulujących aktywność inwestorów na singapurskim rynku należą:

     

    • w zakresie procedury rejestracji firmy – „Companies Act”
    • w zakresie zasad konkurencji: „Competition Act”
    • w zakresie prawa własności nieruchomości: „Residential Property Act”
    • w zakresie transakcji w dolarach singapurskich: „Banking Act”

     

    Współpracę inwestycyjną między Polską, a Singapurem reguluje „Umowa o popieraniu i wzajemnej ochronie inwestycji z 3 czerwca 1993 r.

     

    Akty prawne regulujące kwestie podatkowe w Singapurze dostępne są na stronie urzędu podatkowego IRAS http://www.iras.gov.sg. Do najważniejszych podatków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w Singapurze należą: podatek dochodowy od osób prawnych (17%), podatek dochodowy od osób fizycznych (obecnie obowiązuje 9 stawek: 0%, 2%, 3,5 %, 7%, 11,5%, 15%, 18%, i 20%) oraz podatek od towarów i usług GST (stawka 7%).